۰۴
اسفند

لایه چینی

هنر لایه چینی از هنرهای سنتی و یکی از سبک‌های قدیمی نقاشی ایرانی (نگارگری) است و این هنر سنتی از دوره صفویه در ایران رواج یافت اما به علت پر هزینه بودن وپر زحمت بودن روش های رنگ گذاری آن تقریبا در دوره قاجاریه، منسوخ شده بود که با تلاش مرمت گران و هنرمندان اصفهانی مجددا احیا شد.

طبق اسناد و مدارک موجود این هنر از دوران صفویه در ایران به خصوص شهر اصفهان رواج چشمگیری داشته به گونه‌ای که در کنار سایر تزیینات معماری مانندگچ بری،کشته بری،آیینه کاری، نقاشی و مینیاتور در تزیین معماری خانه‌ها و کاخ‌های صفویه کاربرد فراوانی داشته است.

رنگ این هنر، گل سرخ است که ماده اولیه و اساس کار را تشکیل می‌دهد و به دلیل چسبندگی و تلألو خاصی که دارد برای لایه چینی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

گل سرخ به اضافه خاک طبیعی طی عملیاتی به صورت لایه لایه روی طرح رنگ گذاری می شود کم کم کار به صورت برجسته خود را نشان می دهد و پس از اتمام کار، سطح کار با لایه‌ای از طلا، طلاکوبی می‌شود.

چون هنر لایه چینی یک شیوه نقاشی است هر علاقه‌مند به نقاشی می‌تواند کار لایه چینی را انجام دهد اما چون تکنیک اجرا و تهیه مواد اولیه کار سخت و پر زحمتی است کمتر کسی علاقه‌مند به تجربه این سبک از نقاشی است.

کاخ چهلستون، عمارت عالی‌قاپو، عمارت هشت بهشت، تالار اشرف و بسیاری از خانه‌های دوران صفویه از مکان هایی هستند که این هنر در آنها به کار برده شده است.