۲۳
آبان

چیت بافی

هنر نی چیت بافی هنر و میراثی ماندگار مربوط به دوران صفویه می باشد و از زمانهای دور در استان کهگیلویه و بویر احمد رونق داشته است

از نی چیت برای حفاظت و زیبایی اطراف سیاه چادر و جدا کردن قسمت‌های مختلف فضاهای داخل چادر به 2 صورت ساده و رنگی استفاده می‌شود.

برای تولید نی چیت از پشم رنگی یا خود رنگ و حصیر که تشکیل شده از نی‌های نازک و بلند است، استفاده می‌شود.
نقش های بافته شده در آن بیشتر به‌صورت ذهنی باف و انتزاعی است.
دانه‌های نی انتخاب شده را پس از دسته بندی از لحاظ رنگ و اندازه به‌وسیله پشم رنگی یا ساده از ابتدا تا انتها می‌پیچند آنگاه نی‌های پیچیده شده را در کنار هم قرار داده و به‌وسیله نخ‌های پشمی می‌بافند و تبدیل به دیوار پر نقش و نگاری می‌شود که به آن نی چیت می‌گویند.

بافت نی چیت در زندگی عشایری توسط زنان انجام می‌شود، که ابتدا مقداری نی توسط زنان و دختران جمع آوری، سپس تعدادی سنگ به‌منظور پیچیدن تار و پود به دور چیت، مهیا شده و بافت چیت توسط کسی که در این کار تبحر دارد، به کمک دیگران آغاز می‌شود.
نی چیت بعد از گلیم به‌عنوان نخستین زیرانداز استفاده می شود و همچنین به‌عنوان حصاری برای سیاه چادر عشایری کاربرد فراوان دارد.