۲۳
آبان

آلاچیق سازی

در اینجا خلاصه ای از مطالب گرداوری شده توسط هلدینگ امیران در خصوص این هنر خاص در اختیار هنرمندان صنایع دستی قرار خواهد گرفت.

آلاچیق یکی از صنایع دستی تزیینی – کاربردی ایران زمین است . یک نوع بنای قابل انتقال است که در بین کوچ نشینان ، عشایر و دامداران مورد استفاده فراوان دارد و باید ساختار سبکی داشته ی باشد .  آلاچیق از گذشته های دور تا کنون مسکن و محل سکونت عشایر و چادر نشینان می باشد .

قسمت های مختلف آلاچیق

آلاچیق به طور معمول دارای 4 قسمت است که ادر اصلاحات محلی به نام های مختلفی خوانده می شود و معمولا از 4 قسمت اصلی تشکیل شده است :

قسمتی که مخصوص میهمان و بزرگان است

قسمتی که برای نشیمن داخلی در نظر گرفته می شود

محلی برای پخت و پز( آشپزخانه )

قسمتی را برای نگهداری دام در نظر می گیرند و به وسیله ی پرده ای از یکدیگر قابل تفکیک است .

(IHCGI)Iran handicrafts General Information

ساختار آلاچیق عشایری

در ساخت آلاچیق از سیاه چادر برای سقف ( آلا ) که نوعی دستبافته با موی بُز ( موی بز دارای خاصیت دافعه گزندگان است و اجازه نمی دهد گزندگان مار از آن عبور کند . ضمن آن که موی بز جاذب الرطوبه و خنک کننده نیز هست و از ورود باران به سیاه چادر جلوگیری کرده و از شدن گرما در تابستان بسیار می کاهد ) بوده . برای دیواره ی چادر نی های تو خالی ( چیق ) استفاده می شود . ترکمن ها برای سقف آلاچیق از نمد استفاده می کنند . تزیینات آلاچیق ، بستگی به برپا کننده آن دارد . عشایر با استفاده از موی بز و کُمپله های رنگی پشمی ، هم اهل خانواده را از گزند حشرات و گزندگان محافظت می کنند و هم بر زیبایی محل زندگی خود می افزایند