صنایع دستی رو دوزی های سنتی

در اینجا خلاصه ای از مطالب گرداوری شده توسط هلدینگ امیران در خصوص این هنر خاص در اختیار هنرمندان صنایع دستی قرار خواهد گرفت.

هنر زمینه های مختلفی دارد و یکی از آنها تاریخ لباس و انواع رودوزی ها و تزئینات لباس است که موضوعاتی کاملا مرتبط  با هم هستند به این منظور که بطور مستقیم بر یکدیگر اثر می گذارد ، هرگاه در جامعه ای سنت استفاده از لباس های متنوع رواج داشته باشد ، پشتوانه آن صنعت نساجی رونق می گیرد .

رو دوزی های روی لباس هنر آراستن سطح روئین پارچه های ساده با بهره گیری از نخ های الوان با کمک اسباب و وسایل مخصوص می باشد و دست اندرکاران آن به مدد کوک های ظریفی که بر منسوجات ساده می دوزند معمولا تلفیق زیبائی از صبر ، شکیبایی و هنر را به معرض دید می گذارند.

به کارگیری انواع رودوزی ها و شیوه های نو و ترکیبی در دوره های مختلف از هزاران سال پیش تاکنون وجود داشته. در ایران نیز ذوق و سلیقه هنرمند ایران فراتر از آن بوده که تنها به بافت پارچه های رنگین و متنوع بسنده کند ، بلکه توانسته از طریق دوخت انواع زیورآلات مثل مهره ها و نخ های تزیینی زمینه پارچه های ساده ای چون کرباس، متقال و … را به نحوه شایسته رنگارنگ وچشم نوازسازد. استفاده از دوخت های تزیینی در دوره اسلامی رواج بیشتری پیدا می کند . به خصوص از قرن ۳ . ه که هنرمندان ایرانی آذین پرده خانه خدا با نخ های گلابتون را به عهده گرفتند .

امروزه در استان اصفهان انواع مختلفی از رودوزی رواج دارد و غالبا به صورت ترکیب چند نوع دوخت با یکدیگر در زمینه پارچه دیده می شود. این دوخت ها بیشتر روی سجاده ، بقچه ، جلدقرآن ، رومیزی ، دستمال و …حاضر میشود  و طرح های آن شامل نقش محرابی، بته جقه، اسلیمی و ختایی ،نقش بازوبندی، پیچک ترنج و انواع گل ها است ..

رودوزی های سنتی به سه دسته تقسیم می شوند: